“We praten de hele dag in stilte tegen onszelf, en we geloven elk woord”
(Charles Dickens, schrijver)
De hele dag schieten er gedachten door je hoofd. Gedurende de dag praat je dan ook veel tegen jezelf.
Jeetje wat zie ik er uit zeg.
Wat doe ik nou weer?
Hier heb ik echt geen zin in.
Ik kijk er echt naar uit.
Zo zeg dat is mij maar mooi even gelukt.
Kom op niet zo aanstellen, gewoon beginnen.
Dit kan ik toch helemaal niet.
Dat had ik anders moeten doen.
Ze vinden mij toch niet aardig.
Soms helpen die gedachten je. Soms maken ze iets juist groter, moeilijker of extra spannend. We hebben vaak nauwelijks door hoe we tegen onszelf praten. Een gedachte verschijnt en voor je het weet reageer je erop alsof jouw gedachte ook echt de waarheid is. Maar een gedachte is nog geen feit.
Dat je denkt “dit gaat me niet lukken” betekent niet dat het ook echt niet gaat lukken. En “ik moet dit perfect doen” betekent niet dat het ook echt perfect moet.
Vandaag hoef je die gedachten niet weg te krijgen of te vervangen door alleen maar positieve gedachten.
We beginnen veel eenvoudiger:
Luister eens naar wat je jezelf eigenlijk allemaal te vertellen hebt.
Want pas als je het opmerkt, kun je ontdekken wat die innerlijke stem met je doet.